تقریبا یک سال و دو ما قبل توسط دوست عزیزم (چوک لنگه) به یک بازی وبلاگی تحت عنوان بازی (یلدا) دعوت شدم که باید در آن چند مورد از خصوصیات اخلاقی و رفتاری خودم را می نوشتم.

اکنون بار دیگر  توسط خواهر محترم سرکار خانم فریده قاسمی ( دخت کنگ) به بازی دیگر دعوت شده ام با این  شرح که باید هفت مورد از آهنگ ها و ترانه های  مورد علاقه خودم را بنویسم،  و از هفت نفر دیگر از دوستان نیز دعوت کنم که در این بازی شرکت کنند. 

هر کس نسبت به شرایط روحی و خصوصیات اخلاقی خود طرفدار سبک و گونه های خاصی از موسیقی است که شاید بعضا این موزیک ها در شرایط خاص حکم  آرامبخش را ایفا کند.

اما برای شروع بازی باید بگویم که من صدای خوانندگانی چون معین، فرامرز اصلانی، سیاوش قمیشی، فرهاد، محمد نوری، ایرج بسطامی، محمد اصفهانی، علیرضا افتخاری، حبیب و همچنین دو هنرمند عزیز مرحوم رامی ( ابراهیم منصفی) و مرحوم ناصر عبدالهی  را بر دیگر خوانندگان ترجیح می دهم. پس از بین  ترانه های این خوانندگان خوش صدا که همه ترانه هایشان به نوعی زیبا و  با مفهوم هستند هفت ترانه که انتخاب کردنش نیز کار آسانی نیست را می نویسم  انشاء الله که دوستان بی سلیقگی بنده را بر حقیر ببخشایند.

معین : شبای رفتن تو ...

فرامرز اصلانی : اگه یه روز بری سفر...

سیاوش قمیشی : میلاد ... ( آلبوم نقاب)

ایرج بسطامی : گل پونه ها ...

حبیب : من مرد تنهای شبم ...

محمد اصفهانی : شب آفتابی ...

ابراهیم منصفی : موا برم تنها بشم ...

پ. ن : حیفم آمد که از آهنگ بسیار زیبا و  خاطره انگیز وصال با صدای خواننده عزیز بستکی ( عبدالله یونس )  چیزی نگویم.

عذر بدتر از گناه : بدلیل اینکه فکر می کنم اغلب دوستان درگیر  حال و هوای انتخابات مجلس هستند بهتر دونستم که از کسی دعوت نکنم تا باعث اختلال در انتخابات نشوم!!!

روزی مرد جوانی وسط شهری ایستاده بود و ادعا می کرد که زیبا ترین قلب را در تمام آن منطقه دارد . جمعیت زیادی جمع شدند .

قلب او کاملاً سالم بود و هیچ خدشه‌ای بر آن وارد نشده بود و همه تصدیق کردند که قلب او به راستی زیباترین قلبی است که تاکنون دیده‌اند.

مرد جوان با کمال افتخار با صدایی بلند به تعریف قلب خود پرداخت .

ناگهان پیرمردی جلوی جمعیت آمد و گفت که قلب تو به زیبایی قلب من نیست .

مرد جوان و دیگران با تعجب به قلب پیر مرد نگاه کردند قلب او با قدرت تمام می‌تپید اما پر از زخم بود. قسمت‌هایی از قلب او برداشته شده و تکه‌هایی جایگزین آن شده بود و آنها به راستی جاهای خالی را به خوبی پر نکرده بودند برای همین گوشه‌هایی دندانه دندانه در آن دیده می‌شد. در بعضی نقاط شیارهای عمیقی وجود داشت که هیچ تکه‌ای آن را پر نکرده بود.

مردم که به قلب پیر مرد خیره شده بودند با خود می‌گفتند که چطور او ادعا می‌کند که زیباترین قلب را دارد؟

مرد جوان به پیرمرد اشاره کرد و گفت تو حتماً شوخی می‌کنی؛ قلب خود را با قلب من مقایسه کن ؛ قلب تو فقط مشتی رخم و بریدگی و خراش است .

پیر مرد گفت : درست است . قلب تو سالم به نظر می‌رسد اما من هرگز قلب خود را با قلب تو عوض نمی‌کنم. هر زخمی نشانگر انسانی است که من عشقم را به او داده‌ام، من بخشی از قلبم را جدا کرده‌ام و به او بخشیده‌ام. گاهی او هم بخشی از قلب خود را به من داده است که به جای آن تکه‌ی بخشیده شده قرار داده‌ام؛ اما چون این دو عین هم نبوده‌اند گوشه‌هایی دندانه دندانه در قلبم وجود دارد که برایم عزیزند؛ چرا که یاد‌آور عشق میان دو انسان هستند. بعضی وقتها بخشی از قلبم را به کسانی بخشیده‌ام اما آنها چیزی از قلبشان را به من نداده‌اند، اینها همین شیارهای عمیق هستند . گرچه دردآور هستند اما یاد‌آور عشقی هستند که داشته‌ام . امیدوارم که آنها هم روزی بازگردند و این شیارهای عمیق را با قطعه‌ای که من در انتظارش بوده‌ام پرکنند، پس حالا می‌بینی که زیبایی واقعی چیست ؟

مرد جوان بی هیچ سخنی ایستاد، در حالی که اشک از گونه‌هایش سرازیر می‌شد به سمت پیر مرد رفت از قلب جوان و سالم خود قطعه‌ای بیرون آورد و با دستهای لرزان به پیر مرد تقدیم کرد پیر مرد آن را گرفت و در گوشه‌ای از قلبش جای داد و بخشی از قلب پیر و زخمی خود را به جای قلب مرد جوان گذاشت .

مرد جوان به قلبش نگاه کرد؛ دیگر سالم نبود، اما از همیشه زیباتر بود

زیرا که عشق از قلب پیر مرد به قلب او نفوذ کرده بود .



ازبخشیدن محبت به دیگران دریغ نکنیم، چرا که ممکن است فردا دیـــرباشد...

پ.ن : شاید دیگر حرف دل باشد و بس!

پ ن(۲) : چون قبل در : www.dehtal.com